OtolojiRetrospektif
Association of facial reanimation surgery on mental health outcomes in patients with facial paralysis
American Journal of Otolaryngology ·
Africa RE, McKinnon BJ, Maldonado-Chapa F
Fasiyal paralizide yüz reanimasyon cerrahisinin depresyon ve anksiyete sıklığıyla bağlantısı incelendi. TriNetX veri tabanındaki ruhsal tanısı olmayan erişkinlerde ameliyat edilenler reanimasyon girişimi yapılmayan hastalarla karşılaştırıldı. Beş yıla kadar izlemde depresyon ve anksiyete girişim yapılmayanlarda daha sık görülürken reanimasyon cerrahisi için göreli risk 0,69 olarak hesaplandı. Fasiyal sinir onarımı yapılanlarda göreli risk depresyon için 0,49, anksiyete için 0,56 olup statik girişimlerde de her iki tanı daha seyrekti. Serbest doku transferinde ise depresyon ve anksiyete açısından anlamlı bir fark bulunmadı. Bu bulgular, özellikle fasiyal sinir onarımı ve statik girişimlerin daha düşük depresyon ve anksiyete oranlarıyla ilişkili olduğunu düşündürüyor; ancak veri tabanı çalışması yalnızca birlikteliği gösteriyor.
Adults with facial paralysis and no prior mental health diagnosis had less depression and anxiety after facial reanimation surgery than those without it. In this multicenter retrospective TriNetX cohort, followed for up to 5 years, any reanimation procedure carried a relative risk of 0.69 compared with none. Facial nerve repair had relative risks of 0.49 for depression and 0.56 for anxiety, and static procedures followed the same pattern. Free tissue transfer, by contrast, showed no difference, with relative risks of 1.67 and 1.28.
Yapay zekâ desteğiyle özetlendi