UykuRetrospektif
Predictors of residual obstructive sleep apnea after mandibular distraction osteogenesis in infants with Pierre Robin sequence: Insight on syndromic stratification
International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology ·
Oca M, Rajan SM, MacDonald A, et al.
Pierre Robin sekansında distraksiyon sonrası rezidüel ağır uyku apnesini ne öngörür? Mandibular distraksiyon osteogenezi uygulanan ve ameliyat sonrası polisomnografi yapılan 33 bebek retrospektif bir kohortta incelendi. Ameliyat sonrası obstrüktif AHİ'nin saatte 10'un üzerinde olması ya da trakeostomi gereksinimi olarak tanımlanan rezidüel ağır apne bebeklerin 11'inde saptandı ve bunlardan biri trakeostomi gerektirdi. Stickler sendromu dışındaki sendromik tanı, nörolojik hipotoni ve ameliyat öncesi daha yüksek obstrüktif AHİ rezidüel ağır apneyle ilişkiliydi. Eşleştirilmiş polisomnografisi olan 25 bebekte AHİ'deki ortanca azalma, sendromik olmayan ya da Stickler sendromlu grupta yüzde 90,5, sendromik grupta yüzde 87,6 ile benzerdi. Bu etkenler ameliyat sonrası daha yakın polisomnografi izlemi gereken bebeklerin belirlenmesine yardımcı olabilir; ancak veriler tek merkezli küçük bir kohorttan geliyor.
Eleven of 33 infants with Pierre Robin sequence in this retrospective cohort still had severe obstructive sleep apnea (OSA) after mandibular distraction. Residual disease meant a postoperative obstructive apnea-hypopnea index above 10 events per hour or tracheostomy, needed by one infant. A syndromic diagnosis other than Stickler syndrome, neurologic hypotonia and a higher preoperative index were each linked to it. In exploratory analysis, the preoperative index gave an AUC of 0.70, with a 95% confidence interval of 0.43 to 0.97. Such infants may warrant closer postoperative polysomnography, the authors suggest.
Yapay zekâ desteğiyle özetlendi